Bir yöntemin adından önce hangi sağlık sorunu için, hangi amaçla ve hangi kanıta dayanarak düşünüldüğünü anlamak gerekir.
Yedi temel soru
- Tanım ve tanı neye dayanıyor?
- ESWT bu durumda hangi amaçla düşünülüyor?
- Beklenen yarar ne kadar ve ne zaman değerlendirilecek?
- Hangi alternatifler var?
- Uygulama sırasında ve sonrasında ne hissedilebilir?
- Hangi durumlarda uygulanmamalı veya ertelenmeli?
- Yanıt olmazsa takip planı nedir?
Neden yazılı plan?
Hedefin ve takip ölçütünün önceden konuşulması, yalnızca seans sayısına odaklanmak yerine işlev ve belirtilerdeki değişimi değerlendirmeye yardım eder.
Yanıtların anlaşılır olması neden önemli?
Bir görüşmede yalnızca teknik terimlerin sıralanması bilgilendirilmiş karar için yeterli değildir. Beklenen yararın ne olduğu, bu yararın hangi sürede değerlendirileceği ve yanıt alınmazsa planın nasıl değişeceği günlük dille açıklanabilmelidir. “Uygun hasta” denildiğinde hangi bulguların bu uygunluğu belirlediği de sorulabilir. Böylece yöntem adı, kişisel değerlendirmeyi gölgede bırakmaz.
Alternatifleri aynı masada konuşmak
Alternatif yalnızca başka bir işlem değildir. Yük düzenlemesi, egzersiz, izlem, psikolojik veya ilişkisel destek, farklı bir değerlendirme ya da bir süre beklemek de konuya göre seçenek olabilir. Her seçeneğin olası yararı, yükü ve belirsizliği farklıdır. Karar verirken “hiçbir şey yapmazsam ne olur?” sorusu da diğer seçenekler kadar değerlidir.
Görüşme sonrasında tutulabilecek kısa not
Tanı veya ön değerlendirme, hedeflenen sonuç, seçilen yaklaşımın gerekçesi, olası etkiler, takip tarihi ve planın değişmesini gerektirecek durumlar tek sayfalık bir notta toplanabilir. Anlaşılmayan bir ifade varsa yeniden açıklama istemek, ikinci görüş almak veya karar için süre talep etmek kişinin hakkıdır.